Mælt af munni fram
Hreiðar Karlsson orti um deilur þeirra Gunnars Birgissonar og Marðar Árnason á Alþingi og sagði Hreiðar að nú væru alþingismenn komnir í jólaskap og hjálpi hver öðrum, þegar eitthvað bjátar á:
Fróðir verða fávísum að liði,
feta báðir gullna meðalveginn.
Gunnar kennir Merði mannasiði,
Mörður virðist afskaplega feginn.
Sitja loks hjá
Hjálmar Freysteinsson orti um einhverja alþingismenn:
Sumir þannig sannfæringu sína tjá
þeir segja nei og síðan já
og sitja loks hjá.
Glæst er á skriði flokksins fley
Þegar bygging álversins í Straumsvík var til umræðu þurfti bæjarstjórn Hafnarfjarðar að fjalla um þrjú mál sem tengdust Hafnarfirði og álverinu. Framsóknarflokkurinn átti þá einn fulltrúa í bæjarstjórn Hafnarfjarðar. Við afgreiðslu málanna sat hann hjá við fyrsta málið, síðan greiddi hann atkvæði gegn máli númer tvö en greiddi atkvæði með máli númer þrjú. Þá orti Andrés Kristjánsson, þáverandi ritstjóri Tímans:
Glæst er á skriði flokksins fley
með fræknu liði og snjöllu,
það situr hjá og segir nei
og síðan já við öllu.
Ögn kvíðin
Í tilefni af mikilli grósku í skrifum um Halldór Laxness orti Hermann Jóhannesson:
Óþreyjufull vér eftir bíðum
öllu sem skráð um Halldór var.
Aftur á móti ögn vér kvíðum
æviminningum Hannesar.
Út um þúfur
Kristján Eiríksson orti eftir flutnings Morgunblaðsins í Hádegismóa við Rauðavatn:
Inn um lúgur berst hér bar’inn
Bónusstúfur
af því Mogginn er nú farinn
út um þúfur.
Þó ég yrki ókeypis
Mikið var rætt um greiðslur til söngvara eftir ákveðna styrktartónleika í desember sl. Þá orti Hreiðar Karlsson:
Frægðarinnar fer á mis,
fremur ligeglaður.
Þó ég yrki ókeypis
eins og vitlaus maður.
Yrki jafnvel ókeypis
Hjálmar Freysteinsson bætti við:
Ég hirði lítt um heimsins glys
og hugverk mín ég ódýrt sel,
yrki jafnvel ókeypis
ef ég fæ það borgað vel.
Í þessum harða heimi
Hjálmar á einnig næstu vísu og það hefur ekki legið vel á honum þegar hann orti hana.
Í þessum harða heimi
er hryllilegt öfugstreymi.
Lítið og illa yrkist
en andskotans krónan styrkist.
Tek fram að hér er eingöngu átt við mínar eigin yrkingar.
Haltur á hægri löpp
Látum þessa ljúfu vísu loka þættinum að þessu sinni. Höfundinn þekki ég ekki.
Vinstri ristin er voða slöpp,
ég varla í fótinn tylli,
haltur er stundum á hægri löpp,
en heilbrigður á milli.
Bændablaðið 11. jan. 2005
Mælt af munni fram
Kristján Eiríksson sendi þennan skemmtilega pistil á Leirinn fyrir skömmu:
Fjallkonuháttur eða a.m.k. sum afbrigði hans var á öldum áður nefndur Hakabragur og hefur Jón Samsonarson skrifað um þann brag lærða ritgerð í Véfréttir, afmælisrit sem fært var Vésteini Ólasyni fimmtugum. Hvað varðar vísurnar hér á eftir um mikið magn af snjó þá geta þær vart talist Hakabragur þó einn, tveir eða þrír hortittir séu í hverri vísu.
Af þykkum snjó er mikið magn
sem má nú sjá
að af honum sé eitthvert gagn
er af og frá.
Já, nú er mikið magn af snjó
og mæða slík
að gárungunum gefst ei ró
á Grenivík.
En regnið kemur bráðum blautt
þá byrjar þjór
og landið verður aftur autt
og enginn snjór.
Þessir hortittir gefa vísunum reyndar ekkert skáldskapargildi enda það aðeins á færi snillinga eins og Stefáns Vagnssonar og Haralds Hjálmarssonar frá Kambi. Sem dæmi um Hakabrag tekur Jón Samsonarson meðal annars þessar vísur:
Svei þér, Rauður, farðu veginn,
faðir minn sagði.
Rauður gaf sig ekki að því
og drattaði suður eftir.
Og
Haki er sig herlegur mann,
heldur á hatti sínum.
Það kann verða annað ár
að betri hattur fáist.
Að landinu hraki
Margar vísur í hakabrag flæddu inn á Leirinn. Stefán Vilhjálmsson sendi þennan pistil:
Alltaf þegar ekta leirburður er til umræðu dreg ég fram gamla og gulnaða úrklippu með eftirfarandi hendingum eftir óþekktan höfund. Þær birtust í blaði (Dagblaðinu eða Tímanum?) honum til háðungar. Greinilega ortar í bullandi kosningabaráttu.
Alþýðuflokkinn allir þekkja,
sem stjórna þarf á lóðinni.
Á verðbólgunni mun hann klekkja,
svo líki allri þjóðinni.
Lóðin okkar landið er,
með skuldafen að baki.
Vaxtatölur sýna mér,
að landinu okkar hraki.
Gerið ekki grín að mér
Guðbrandur Guðbrandsson sendi þennan pistil á Leirinn:
Mér dettur í hug gömul “vísa” frá því á miðri síðustu öld, sem kveðin var í einhvers konar atvinnubótavinnu á Hofsósi af öllum stöðum, þar sem menn mokuðu skurð upp á gamla mátann með skóflum og hökum. Einhver ágreiningur mun hafa orðið ofan í skurðinum um vinnusiðfræði og þá kvað einn og lokaði umræðunni þar með:
Gerið ekki grín að mér
með gamla húfu og ljóta,
ég gef mér þó tíma til
að fara í mat og kaffi.
Mér skilst að ekki hafi verið kveðið meira í þeim vinnuflokki þann daginn.
Bændablaðið 25. jan. 2005
Mælt af munni fram
Ólafur Stefánsson setti þessa sögu og vísu á Leirinn:
Árið 1732 var skólapilti nokkrum, Bjarna Jónssyni, vísað úr Skálholtsskóla, sumir segja fyrir kukl. Galdratilburðir voru ekki óþekktir þar. Má kannski segja um brottreksturinn eins og í auglýsingunni Heppinn! Kannski fékk hann að éta þar sem hann lenti. Ekki vitum við það, en Bjarni orti vísu er hann hélt úr hlaði og er hún svona:
Héðan í burt með frið eg fer
feginn og hjartaglaður.
Veit eg ei, hvort verra er,
Víti eða Skálholtsstaður.
Friðrik Steingrímsson orti þegar jarðskjálfti varð á Norðurlandi í vetur. Þegar jarðskjálfti varð á Indlandi þá gengu flekarnir saman, en á Norðurlandi, þá gliðnar landið.
Núna er víða neyðarstand.
Núna er ekki tíðin blíð.
Núna skelfur Norðurland.
Núna stækkar Reykjahlíð.
Þingeyingar blása út
Kristján Eiríksson bætti við um sama efni:
Þingeyingar þykja grand,
Þingeyingar eru kjút.
Þingeyinga þrútnar land,
Þingeyingar springa (blása) út.
Þrælarnir
Davíð Hjálmar Haraldsson orti að gefnu tilefni:
Þegar flytja þurfti inn
þræla til að pína
pöntuðum við pöpulinn
í Portúgal og Kína.
Meðalmennska
Stefán Vilhjálmsson sendi þetta á Leirinn:
Skemmtilegar umræður voru hér í kaffistofunni á Búgarði um kosti og galla þess að sýna yfirburða hæfileika á einhverjum sviðum. Einn góður maður hélt því fram að meðalmaðurinn væri affarasælastur og sagðist sjálfur hafa það að markmiði að skara fram úr í meðalmennsku. Veltu menn fyrir sér hvort í því fælist þversögn! Kveðið var:
Afburðamenn að lofa er lenska,
leysa þeir skulu flest.
Framúrskarandi meðalmennska
mér finnst þó duga best.
Kjötfjallið kúnstnerinn reykir
Hákon Aðalsteinsson, sá landskunni hagyrðingur á Brekkugerðishúsum í Fljótsdal, er einnig þekktur fyrir natni við að reykja kjöt og gerir talsvert af því fyrir ættingja og vini í aðdraganda jólanna. Frændi hans, Baldur Grétarsson á Kirkjubæ, frétti að í kjöthúsi Hákonar stæði barnavagn á gólfi og velti fyrir sér hlutverki hans þar. Sendi hann Hákoni eftirfarandi limru:
Kjötfjallið kúnstnerinn reykir
og kúnninn um varirnar sleikir
en vinnulag nýtt
að vagga því blítt
í vöggu, það kærleika kveikir.
Hákon svaraði að bragði:
Á króknum þú krofið metur,
komið á tíunda vetur.
Ef mýkja þarf upp
magál og hupp
er vissara´að vagga því betur.
Bændablaðið 8. febr. 2005
Mælt af munni fram
Einhvern tímann mun Helgi Sæmundsson hafa sagt eitthvað um Skagafjörð sem Hannesi Péturssyni skáldi líkaði ekki og þá orti hann til Helga:
Ef þú níðir aftur fjörðinn minn
ætla ég að skora á þig í sjómann.
Gerist þessi glæpur þriðja sinn
mun Guðrún frá Lundi rita um feril þinn
og nefndarstörf í níu binda rómann.
Allir Hólmsteinarnir
Allir muna átökin í kringum fjölmiðlafrumvarpið og síðan forsetakosningarnar í fyrra. Indriði á Skjaldfönn orti að loknum forsetakosningunum:
Eftir mikið fát og fum
fötuðust Davíð varnir.
Auðum skiluðu atkvæðum
allir Hólmsteinarnir.
Skammdegisvísa
Þessa frábæru skammdegisvísu orti Kristján Eiríksson um síðustu áramót og sendi á Leirinn:
Starir nóttin brúnablökk,
byrgjast sálargluggar.
Svo er orðin dimman dökk,
að deyja allir skuggar.
Koníak fyrir afganginn
Ingi Steinar Gunnlaugsson á Akranesi segist lítið fara í búðir en í vangaveltum um hvort selja ætti vín í matarbúðum varð þessi vísa til:
Eflaust myndi ólmur hlaupa
út í búðir hvert eitt sinn
ef ég mætti kátur kaupa
koníak fyrir afganginn.
Fyrsta vísa ársins
Jón Ingvar Jónsson orti þessa skemmtilegu vísu um áramótin síðustu:
Gengur ár í garð hjá mér
glæstra nýrra vona.
Fyrsta vísa ársins er
einfaldlega svona.
Markið hans Guðna
Fyrir skömmu birtist í Bændablaðinu mynd þar sem Ólafur R. Dýrmundsson ráðunautur sést afhenda Guðna Ágústssyni landbúnaðarráðherra fyrsta eintak Landsmarkaskrár 2004. Fram kom að Guðni ætti fjármark í bókinni og eina kind í heimahéraði sínu, Árnessýslu. Mark þetta höfðu Ólafur og fleiri aðstoðað Guðna við að finna á liðnu ári. Þá kastaði faðir Ólafs, Dýrmundur Ólafsson nýlega orðinn níræður, fram þessari vísu:
Ólafur fæst við æði margt,
eitt er það með fleiru.
Hann hefur Guðna helgað mark,
heilrifað bæði eyru.
Fleiri sendiráð
Þessi háðsádeila Hjálmars Freysteinssonar þarfnast ekki skýringa:
Ef að lokum síminn selst
sýnist þegar að er gáð,
bjarga þjóðarbúi helst
að byggja fleiri sendiráð.
Bændablaðið 22. febr. 2005
Mælt af munni fram
Kristján Bersi Ólafsson sendi þessa skemmtilegu frásögn og vísu inn á Leirinn:
Jón Jónsson bjó á Gilsbakka á Kjálka í Akrahreppi í Skagafirði. Hann var Eyfirðingur að uppruna, bróðir Ara í Víðigerði, föður Steingríms Arasonar uppeldis- og kennslufrömuðar. Í Skruddu Ragnars Ásgeirssonar segir frá því að síðkvöld eitt í myrkri hafi verið komið á baðstofugluggann í Víðigerði og þar kveðin vísa ,,ógurlega dimmum rómi“:
Seint á kvöldin sækir að
sá sem húsum ríður.
Ari, komdu út á hlað,
afturgangan bíður.
Sagt er að þá hafi Ari mælt um leið og hann gekk til dyra: ,,Annaðhvort er þetta andskotinn sjálfur eða hann Jón bróðir minn á Gilsbakka.“
Og reyndist síðari tilgátan rétt.
Þó að flygi fokker hjá
Jón Ingvar Jónsson sendi þessar kirkjuvísur, ortar í Dómkirkjunni, á Leirinn:
Til að forðast fjörbrot stór
og freistingarnar ljótar
ég til messu í morgun fór
mér til sálubótar.
Séra Hjálmar sagði frá
og siðu góða kenndi.
Þó að flygi fokker hjá
fórst það vel úr hendi.
Þetta var ágæt þriggja skírna messa og voru þrjú stúlkubörn skírð, enda konudagur.
Klögumálin í rénun
Nokkuð hefur verið ort um afturkomu Kristins H. Gunnarssonar í nefndir og ráð Framsóknarflokksins. Hjálmar Freysteinsson sendi þetta á Leirinn:
Eins og þeir vita sem hafa alist upp við sauðfjárbúskap, getur gengið á ýmsu þegar verið er að venja lömb undir. Þetta gera bændur af ýmsum ástæðum, t.d. ef ær hefur borið fleiri lömbum en hún getur mjólkað, er veik eða jafnvel dauð. Þá sætir bóndi lagi þegar einhver önnur ær verður einlembd og laumar lambinu í karið hjá henni, þ.e. atar það legvatni og lætur hana sleikja það svo hún haldi upp frá því að það sé hennar. Stundum fær ærin þó bakþanka, þykist finna framandi lykt þegar hún hnusar að lambinu og setur þá gjarnan hornið undir kvið þess og kastar því frá sér og hleypir því ekki á spena. Þá kunna bændur ýmis ráð, t.d. getur reynst vel að siga hundi á ána. Það ýtir við móðureðlinu og hún tekur lambið í sátt. Og þá kemur loks vísan:
Kristinn er kátur að vonum
klögumálin að réna,
búið að hnusa að honum
og hleyp ´onum aftur á spena.
Allt neglt og tryggt
Hreiðar Karlsson bætti við:
Það er ekki gott að vera í vafa,
vonandi að allt sé neglt og tryggt.
Kiddi þyrfti helst af öllu að hafa
hina einu og sönnu fjósalykt.
Bændablaðið 8. mars 2005
Mælt af munni fram
Kristján Bersi sendi þessar skemmtilegur vísur eftir Káin á Leirinn og segir að í ljóðasafni Káins sé vísa hans á þessa leið:
Efst í fjalla fríðri hlíð
feitir lalla sauðir;
það voru kallar á þeirri tíð.
og þeir eru allir dauðir.
En fyrst Káinn er kominn á dagskrá langar mig til að fara fáeinum orðum um aðra vísu í ljóðasafni hans, sem er á þessa leið:
Einlægt þú talar illa um mig,
aftur ég tala vel um þig.
En það bezta af öllu er
að enginn trúir þér – né mér.
Harpa Skagafjarðar
Einn ágætasti hagyrðingur Skagfirðinga á tuttugustu öldinni var Stefán Vagnsson frá Hjaltastöðum. Þegar hann lést urðu eðlilega margir til að minnast hans. Meðal annars mun eftirfarandi vísa hafa verið ort:
Syrgir hérað horfinn dreng
hulinn moldu jarðar.
Missti hreinan hljóm úr streng
harpa Skagafjarðar.
Vonarglæta
Hjálmar Freysteinsson orti á bóndadaginn og þarfnast vísan ekki skýringa:
Vonarglæta vaknar ný
víst það bætir haginn
ef titrararnir flestir frí
fá á bóndadaginn.
Í formannsslag
Hjálmar orti í tilefni formannsslags þeirra Ingibjargar Sólrúnar og svila hennar Össurar Skarphéðinssonar.
Bróðerni gleymt í bili,
bítast nú eins og fól.
Enginn er annars svili
í orrustu um formannsstól.
Hefur þú nokkuð ort?
Kristján Eiríksson settir þessa frásögn og vísu á Leirinn fyrir skömmu:
Skömmu eftir að Einar Benediktsson dó hittust skáldin Jón Magnússon og Tómas Guðmundsson á götu og sagði þá Jón: ,,Ég er búinn að yrkja eftir Einar. Hefur þú nokkuð ort?“ „ ,,Ekki er það nú“, sagði Tómas, ,,nema hvað mér datt í hug þessi vísa:
Þegar skáldsins stærstu strengir brustu
er stoltast kvað og söng af mestum krafti
fannst öllum nema landsins lélegustu
leirskáldunum rétt að halda kjafti.“
Að moka möl
Séra Hjálmar Jónsson segir á Leir að Haraldur Hjálmarsson frá Kambi hafi ort þegar hann sá Gísla Ólafsson frá Eiríksstöðum grafa skurð í bæjarvinnunni á Króknum:
Gísli Ólafs mokar möl
og mold til beggja handa.
Hann á ekki á öðru völ
eins og sakir standa.
Vitlaus innan tíðar
Þessa ,,bjartsýnisvísu” eftir Rósberg Snædal setti Hjálmar líka á Vefinn.
Ég er orðinn eins og skar,
illa þoli hríðar
og vitanlega verð ég snar-
vitlaus innan tíðar.
Bændablaðið 22. mars 2005
Mælt af munni fram
Hreinn Þorkelsson sendi þennan skemmtilega pistil og enn skemmtilegri vísur á Leirinn:
Brynjólfur Pálsson, bóndi í Núpstúni í Hrunamannahreppi, gerði ótal braghendur á fjalli í gegnum tíðina. Það voru náttúrustemningar og gangnamannasaga Hrunamanna um leið. Karlarnir sungu þetta við raust í kofunum á kvöldin, góðglaðir háfjallatenórar í hverjum barka. Þær voru sungnar af innlifun dýpstri og eru reyndar enn; engin þörf á þátíð hér. Binni hefur hins vegar aldrei viljað birta neitt eftir sig á prenti. Hann hefur það fram yfir okkur prentsvertupúkana marga. Einnig er hann hagyrðingur fágætur, sem er auðvitað meira um vert og því sárara að ekki séu til á prenti ljóðasöfn hans. Líklegast er að Svínárnesnafnið sé þannig til komið að síðustu nótt á fjalli eyddu/eyða menn í Svínárnesi, þar sem Sandá fellur í Hvítá og Bláfellið gnæfir yfir vestan ár. Þar hittast Norðurleit og Suðurleit og þar er jafnan fagnaðarfundur og mikið sungið einmitt það kvöld.
Djöfull er nú drengir gott að
detta í ´ða
mega frjáls um fjöllin ríða
og fullur oní pokann skríða.
Gríðarlega gáskablandin gerðist reiðin
fram með Sandá létt var leiðin
lostafull og blaut var heiðin.
Ekki læt ég af mér renna allan daginn
okkur gengur allt í haginn
ef við höfum norðan blæinn
Forlögin mig færðu hingað fylliraftinn
aðeins til að opna kjaftinn
og endurnýja sálarkraftinn
Það er eins og inní hausnum ennþá kveði
ekki man ég allt sem skeði
en eitt er víst að þar var gleði.
Bændablaðið 12. apríl 2005
Mælt af munni fram
Það hefur verið þungt yfir Gísla Ólafssyni á Eiríksstöðum þegar hann orti þessa vísu:
Lífið fátt mér ljær í hag
lúinn þrátt ég glími.
Koma máttu um miðjan dag,
mikli háttatími.
Lærisveinarnir sofa enn
Önnur vísa eftir Gísla á Eiríksstöðum var ort á Sauðárkróki þegar hann sá þar unga pilta sem voru í bæjarvinnunni sofandi inni í húsagarði:
Ennþá birtist oss tíðin tvenn
þó tvístrað sé gamla Ísraelsliðið.
Lærisveinarnir sofa enn
í syndinni bak við grasgarðshliðið.
Lítil pólitísk ábending
Hreiðar Karlsson á Húsavík sendi þessi pólitísku heilræði á Leirinn:
Flestöll mál er hægt að toga og teygja
til að láta á sér bera á fundum.
Sumir hefðu þurft að læra að þegja
þó að ekki væri nema stundum.
Fann ekki orðin
Ekki veit ég hver orti þessa skemmtilegu vísu sem er í sama anda og vísan hans reiðars:
Fann ég ekki orðin þá
er ég segja vildi.
Var svo feginn eftir á
að ég þegja skyldi.
Betri fóturinn
Hjálmar Freysteinsson sendi á Leir á dögunum: ,,Lagt undir sig betri fótinn“ segir í texta undir mynd í Fréttablaðinu í dag:
Í páskasól og sumaryl
safnast menn á gleðimótin,
því margan landann langar til
að leggja undir sig betri fótinn.
Villuráfandi
Þessa vísa Hjálmars Freysteinssonar skýrir sig sjálf:
Nú verður létt í villu að ráfa
vitum fátt í okkar haus
við sem eigum engan páfa
og erum fréttastjóralaus.
Fyrirhyggjan
Þessi ágæta vísa er eftir Einar Árnason, föður Höskuldar frá Vatnshorni sem var landsfrægur hagyrðingur:
Fyrirhyggjan finnst mér þá
fremur verða að sökum,
ef hún skarar eldi frá
annarra manna kökum.
Að hampa því sem ekkert er
Þorsteinn Magnússon frá Gilhaga orti þessa snilldar vísu:
Margan hendir manninn hér
meðan lífs er taflið þreytt
að hampa því sem ekkert er
og aldrei hefur verið neitt.
Guð flytur
Rósberg G. Snædal mun hafa ort þessa vísu og hefur greinilega ekki haft mikið álit á manninum sem hann yrkir um:
Engir buðu í hann hér
oft af snuði kunnan.
Þegar suður fólið fer
flytur Guð að sunnan.
Bændablaðið 26. apríl 2005
Mælt af munni fram
Georg Jón, bóndi á Kjörseyri, sendir Ingva Hrafni sneið í tilefni af því að Ingvi Hrafn er farinn að vinna á Talstöðinni, nýjasta fjölmiðlinum í eigu Baugs. Hann hefur fram að þessu ekki vandað Bónus eða Baugstíðindum kveðjurnar en, ,,það sem helst hann varast vann varð nú að koma yfir hann“:
Hættur að gjamma og gelta
góla snuðra og elta.
Hann er sestur á hauginn
hlýðinn og góður við Bauginn.
Götunafnavísa
Jón Ingvar Jónsson orti þessa skemmtilegu götunafnavísu:
Fagnar vori og fer á kreik
flest sem anda dregur
og lóan skeit á lukt úr eik
á Laufásvegi fjegur.
Jón Ingvar orti líka þessa vorvísu:
Lóan frjáls af flugi móð
fer mig nú að pirra.
Hún syngur aftur sömu ljóð
og söng hún mér í fyrra.
Et hundred og tre
Stefán Vilhjálmsson setti á Leirinn götunafnavísu og segir að sökum búsetu sinnar sé götunafnavísan heldur stirðlega vaxin, auk þess sem hann varð að bregða fyrir sig dönsku til að forðast ofstuðlun:
Allt er hér bundið ís og snjó,
ummerki vorsins ei lengur ég sé,
en íslenska fánann má þekkja þó
á Þórunnarstræti et hundred og tre.
Áka-víti flýtur
Kristján Bersi sendi þessa sögu og vísu inn á Leirinn nýlega eftir að Halldór Blöndal vítti Lúðvík Bergvinsson á Alþingi:
Þessi þingvítaumræða rifjaði upp fyrir mér vísu sem Bjarni Ásgeirsson alþingismaður orti sumarið 1942. Tilefnið var að forseti neðri deildar alþingis, sem þá var Emil Jónsson, sá ástæðu til að víta nýkjörinn þingmann sem var að halda fyrstu þingræðu sína. Sá þingmaður var Áki Jakobsson, en vísa Bjarna var svona:
Rægimála rýkur haf,
rastir hvítar brýtur.
Reiðiskálum Emils af
Áka-víti flýtur.
Ósætti
Kristján frá Gilhaga orti vegna ósættis hjá meirihlutanum í sveitarstjórn Skagafjarðar:
Litaflóran leikur grátt
lýði hér, í norður átt;
valda ekki virðast sátt
vinstra grænt, og hægra blátt.
Þráttað og klagað er fund eftir fund
á framkvæmdum þverrandi gengi.
Í samskiptum þó er sögð þíða um stund
það verður tæplega lengi.
Bændablaðið 10. maí 2005
Mælt af munni fram
Kristján frá Gilhaga orti meðan á páfakjörinu stóð í vor:
Meðan ennþá rýkur svart í Róm
rísa af vetrardvala sumarblóm.
Grænir ungar gala í Reykjavík,
gefa nýjan tón í pólitík.
En svo var valinn páfi og þá orti séra Hjálmar Jónsson Dómkirkjuprestur:
Andans fursti einn og hver
atkvæðaseðla taldi.
Rómarkirkjan Ratzinger
rétt í þessu valdi.
Ef maðurinn vildi þegja
Hákon Aðalsteinsson orti þessar vísur um íslenskan stórsöngvara:
Flestir þekkja mátt þess manns
og mikið vald á hljóði
eflaust kosta öskur hans
æði digra sjóði
Lítils met ég þetta þref
það ég verð að segja,
en myndi borga meira ef
maður vildi þegja.
Dansa sprundir
Þessi vísa er sögð vera eftir Bjarna Jónsson frá Gröf, úrsmið á Akureyri:
Dansa sprundir dátt í nótt
dilla lund með sanni.
Langar stundir líða fljótt,
lifnar undir manni.
Farsíminn
Hjálmar Freysteinsson setti þetta á Leirinn:
Var spurður hvort farsímanotkun væri hættuleg og gerði þá þessa afhendingu. Sérfræðingar eru beðnir að segja mér ef hún er ekki rétt gerð.
Einn því fylgir ókostur
að eiga símann;
hættan á að hringt
sé í mann
Símasalan
Hermann Jóhannesson, verkefnastjóri í menntamálaráðuneytinu, orti um söluna á Símanum.
Nú ætla þeir að selja símann
og sitt hvað meira ef færi býðst.
Það getur nú farið aðeins í mann
hvað einkavinum hans Dabba líðst.
Siglufjarðargöng
Þórarinn Eldjárn orti þessa limru á hagyrðingamóti á Siglufirði um Siglufjarðargöngin .
Göngin hér umhverfis yður
eru í austur og vestur, því miður.
Ágætis göng en áttin kolröng.
Best væri norður og niður.
Bóksalafélag Suðurlands
Séra Hjálmar Jónsson sendi mér þessa sögu og vísu:
Sagan geymir umræður presta á Suðurlandi þegar verið var að stofna Prestafélag Suðurlands fyrir um 80 árum. Nafnið var samþykkt með litlum mun. Svo mörgum fannst nafnið háskalega líkt Sláturfélag Suðurlands. Þegar þetta ágæta félag varð 60 ára var þess minnst af hálfu félagsins með útgáfu bókar. Á prestastefnunni það ár, sem haldin var í Borgarnesi, gengu prestar allhart fram við kvöldverðarboð í Borgarnesi að selja prestum landsins bókina. Um þetta orti sr. Jón Ragnarsson (nú prestur í Hveragerði):
Signuðum lýði sat ég hjá,
sælan var full í hjarta manns
undan borðunum birtist þá
Bóksalafélag Suðurlands.
Bændablaðið 24. maí 2005
Mælt af munni fram
Margar vísur Höskuldar Einarssonar frá Vatnshorni eru landskunnar enda var maðurinn snilldar hagyrðingur. Ekki síst eru skammarvísur hans um Húnvetninga kunnar eins og þessi:
Helst vil ég að Húnvetningar
haldi kjafti og éti skít,
sérstaklega Svínvetningar
sem ég nánast fyrirlít.
Ef til vill er næsta vísa sú frægast sem hann orti um Húnvetninga:
Ljúga, stela, myrða menn,
meiða vesalinga
þessu tryði ég öllu enn
upp á Húnvetninga.
Þessi hefur líka farið víða enda vel ort:
Þegar mín er gróin gröf
og grasið vaxið kringum
hlotnast mér sú guða gjöf
að gleyma Húnvetningum.
Munu vísur þessar hafa vakið nokkra gleði með hans gömlu sýslungum, Þingeyingum, þangað til hann kvað:
En svo þegar í er gáð
artir Þingeyinga
finnst mér vera fagurt ráð
flestra Húnvetninga.
Þegar Höskuldur hafði eignast húnveska sonardóttur breyttist allt og hann orti í öðrum dúr:
Unga fagra foldu klæða
forlög engin mega þvinga.
Fyrirgef mér faðir hæða
fúkyrðin um Húnvetninga.
Höskuldur orti þegar séra Hjálmar Jónsson sótti um Sauðárkrók og frá Húnvetningum:
Enga sá ég á þér nauð
er þú hérna tafðir.
Og er nú þetta betra brauð
en brauðið sem þú hafðir?
Það sem skilur okkur að
Eftir að vísur Höskuldar höfðu birst á Leir sendi Óttar Einarsson þetta á Leirinn:
Nú finnst mér mál til komið að rifja upp vísu Heiðreks Guðmundssonar frá Sandi þegar hann var spurður að því hver væri munurinn á Húnvetningum og Þingeyingum:
Það sem skilur okkur að
er í raun og veru
að Húnvetningar þykjast það
sem Þingeyingar eru.
Ekkert gort
Á hagyrðingamóti, sem Magnús á Sveinsstöðum stjórnaði á Blönduósi síðasta vetrardag, kom vísan hér að ofan til umræðu og þá sagði Friðrik Steingrímsson eftirfarandi:
Er á ferðum ekkert gort
aðeins segja vildi
Þetta sem var eitt sinn ort
er í fullu gildi.
Óskar í Meðalheimi svaraði úr sal:
Þingeyinga mesta mein
er montið opinbera.
Það er betra í þeirri grein
að þykjast en að vera.
Endinn sem snýr að vorinu
Lárus Þórðarson, sem er snjall hagyrðingur úr Húnaþingi, orti þessa vísu:
Sólin nú hækkar sæl og hlý
og sífellt lengist í sporinu
og veturinn styttist alltaf í
endann sem snýr að vorinu.
Bændablaðið 7. og 21. júní 2005
Háttatal
Jón Ingvar Jónsson orti þetta bráðskemmtilega háttatal:
Aldarháttur
Lífið allt er unaðslegt og algjör veisla.
Töfraorðið nú er neysla.
Sofandaháttur
Svaf ég vært og vel mig dreymdi í vorsins skímu,
orti á meðan eina rímu.
Aulaháttur
Er hrein og fögur Hugrún lá í heitu baði,
kom ég mér á Kjarvalsstaði.
Boðháttur
Þessi kokteill þykir mér nú þurr og skrýtinn.
Best að fá sér bara einn lítinn.
Þvergirðingsháttur
Til iðju verð ég eflaust seint af öðrum dreginn,
á móti öllu einhvern veginn.
Lýsingarháttur hinn forni
Grænn og fagur, frjór og víður fjörður Skaga,
unaðslegur alla daga.
Lýsingarháttur hinn nýi
Lýsing borgar bílinn svo þú blússa megir.
Opnast þér nú allir vegir.
Nafnháttur
Tómas, Pétur, Trausti, Gunnar, Tryggvi, Orri,
Heimir, Friðbert, Halldór, Snorri,
Málsháttur
Trauðla stendur teinrétt lengi tré án róta.
Mergjar til skal beinið brjóta.
Dólgsháttur
Brjóstamikla beðjan fríða, bossa stinna,
lát mig milli læra þinna.
Viðvaningsháttur
Það er svaka skrýtið hvernig sumir yrkja
sem kunna engar vísur að kyrja.
Bændablaðið 7. júlí 2005
Enginn breytir sjálfum sér
Kristján Bersi Ólafsson setti þessa vísu og söguna um tilurð hennar á Leirinn:
Þessi vísa kom fram í útvarpsþætti Sveins Ásgeirssonar um miðjan sjötta áratug síðustu aldar, en þar sátu fjórir menn á palli og botnuðu vísur, þeir Guðmundur Sigurðsson, Helgi Sæmundsson, Karl Ísfeld og Steinn Steinarr. Þennan botn átti Guðmundur Sigurðsson, og varð vísan með honum öll á þessa leið:
Ennþá veitast mjög að mér
mæða, þreyta og leti.
Enginn breytir sjálfum sér
svo að heitið geti.
Dagdraumar
Jón Ingvar Jónsson orti þessa vísu í greinilegu dagdraumakasti:
Ó, hve mundi gleðjast geð,
gremjan burtu viki,
ef ég gæti auðgast með
einu pennastriki.
Mjófirðingurinn
Hjálmar Freysteinsson læknir er sem kunnugt er Þingeyingur en var í Mogganum eitt sinn kynntur sem Mjófirðingur. Þá orti Mjófirðingurinn Stefán Vilhjálmsson eftirfarandi vísu:
Prýddur kunnum kostum er
kvæðamaður slyngur.
Heiðursnafnbót honum ber:
Hjálmar Mjófirðingur.
Mikið rétt
Hermann Jóhannesson hefur mikið til síns máls í þessari vísu:
Þeir sem frekt með oddi og egg
eftir völdum kalla
hafa fremur fáir skegg
en furðumargir skalla.
Græna skyrið
Öllum er sjálfsagt í fersku minni þegar mótmælendur slettu grænu skyri á fyrirmenn í Nordica hótelinu fyrr á þessu ári. Um þann atburð orti Hjálmar Freysteinsson:
Nú ríkir um matvælamarkaðinn styr
og magnast sveiflur í verðlaginu,
dylst þó engum í dag að skyr
er dýrast á Nordica hótelinu.
Bakkabræður
Þeir Bakkavararbræður voru í Kastljósi kallaðir Bakkabræður og þá orti Hjálmar Freysteinsson:
Ódýrt Síminn seldur var,
sjá það ætti maður hvur
að góðan bissnes gerðu þar
Gísli, Helgi og Eiríkur.
Að hanga uppi í krana
Þegar fréttir bárust af því að mótmælendur álversbyggingar á Austurlandi hefðu komið sér fyrir uppi í byggingakrönum orti Hreiðar Karlsson:
Margt er gert til gamans þar
grínið fer í vana.
Hinir og þessir heimskingjar
hanga uppi í krana.
Bændablaðið 30. ágúst 2005
Óveðursvísur
Það var mikið ort á Leirnum um kuldakastið sem kom í lok ágúst. Hér koma nokkra óveðursvísur. Hjálmar Freysteinsson á fyrstu vísuna:
Vetur skjótt í garð hér gekk,
gott er ekki að verða strand,
svo nú er ég kominn á nagladekki,
í nýja úlpu og föðurland.
G. Þorkell Guðbrandsson sendi þessa:
Nú er hér á Króknum kalt
komið er í garðinn haust.
Grátt og hélað úti allt,
ymur Norðri sleitulaust.
Sigurður Ingólfsson er svartsýnn:
Allt er fokið eða dautt
allt er gleði rúið,
sálin kulnuð, sinnið autt
sumrið löngu flúið.
Hermann Jóhannesson er bjartsýnni og segir:
Þótt nú virðist vera haust
og veðrið sé til baga
vorar aftur efalaust
eftir nokkra daga.
Helgi Zimsen skammar Drottinn fyrir kuldakastið:
Þetta veður, þungur kross,
þvingar okkur mikið.
Himnasjóli hefur oss
herfilega svikið
Konráð Erlendsson gerir úr þessu hauststemmingu:
Harðnar tíð er hausta fer
hörfa sumardagar.
Flýr nú landið fuglaher
fölna grænir hagar.
Sigrún Haraldsdóttir segir vetur og sumar vega salt:
Laufblöðin fokin út um allt,
ungur svignar hlynur.
Vetur og sumar vega salt,
vindur blæs og stynur.
Hjálmar Freysteinsson segir að svona snjógerðargræjur eins og verið er að setja upp í Hlíðarfjalli á Akureyri séu auðvitað ögrun við almættið:
Allt er að ganga hér göflunum af,
geggjast og fara útaf sporinu.
Snjógerðarvélin er komin í kaf,
en kannski finnst hún með vorinu.
Bændablaðið 13. sept. 2005
Brotthvarf Davíðs
Það var auðvitað ekki hjá því farið að Leirverjar færu í gang við brotthvarf Davíðs Oddssonar úr pólitík og inngöngu hans í peningamusterið á Arnarhóli. Hermann Jóhannesson sagði:
Á endanum sáttur en lúinn hann lét
af leiðtogaembætti flokksins.
Þeim brá við það mörgum, og Geir
næstum grét,
en svo glott’ann og tautaði: loksins!
Hreiðar Karlsson mundi eftir blýöntunum í Seðlabankanum:
Ekki er skrítið þó að Davíð þrái
þægilegra starf og betri daga.
Þjóðin vonar aðeins að hann fái
ofurlítinn blýantsstubb að naga.
Kristján Eiríksson orti:
Á vegferðum lífsins valdsmenn að sér
vegtyllum dýrum sanka.
Eftir það leggjast þeir (eins og vér?)
inn á himneskan banka.
Mogginn og Davíð
Mogginn var eitthvað seinn fyrir morguninn eftir blaðamannafund Davíðs og Ólafur G. Kristjánsson orti:
Fréttin af Davíð varð mörgum um megn
og Morgunblaðsprentvélar hrundu.
Hún þyngdi svo blaðið sú þungbæra fregn
og þrautpíndir blaðberar stundu.
Þessi heyrðist í heitapottinum:
Enn er sleiktur íhaldsspónn
ekki minnkar Davíðs lubbinn.
Markaðskerfis kræfur þjónn
kaus að naga blýantsstubbinn.
Bændablaðið 27. sept. 2005
Haustvísur
Það er komið dálítið haust í hagyrðingana á Leir. Davíð Hjálmar Haraldsson orti:
Bráðum kveður bæ og tún,
búið grænum klúti
leggur sumar hönd á hún.
Haustið bíður úti.
Friðrik Steingrímsson hafði þetta að segja um kuldann sem fylgir síðsumri eða hausti:
Bleytu kulda böl sig reigir
blíðutíð á enda runnin.
Fyrir norðan fuglinn þegir
finnst of kalt að opna munninn.
Og Sigrún Haraldsdóttir orti:
Mögnuð syngur morgunljóð
magur fugl á grjóti.
Þó svo aðeins þögnin hljóð
þessa flutnings njóti.
Að skjóta í hófi
Hjálmar Freysteinsson orti þegar umhverfisráðherra gaf út skotleyfi á rjúpuna:
Ein er upp til fjalla
umlukt hríðarkófi,
skorar á skotmenn alla
að skjóta sig í hófi.
Enn um Davíð
Eitt sinn sendi séra Hjálmar Jónsson Davíð Oddssyni þessa vísu:
Gáfur hefur Guð þér lánað
get ég svarið.
En eðlið hefur ekkert skánað
undanfarið.
Hjálmar Freysteinsson orti þessa:
Hans var framabrautin bein
en blár var sagður skanki.
Svo settist hann í helgan stein
sem heitir Seðlabanki.
Göngur og réttir
Jakob Sigurjónsson á Hóli sendi þetta á Leir og er greinilega kátur:
Jæja, þá er maður að fara í göngur, og næstu 5 daga framundan í samfélagi við menn, hunda og hesta að ógleymdu því að upplifa enn einu sinni íslenska náttúru og samfélagið í göngum.
Þessar stundir þrái mest,
þörf er mér að lofa,
að fara um með hund og hest,
og heldur lítið sofa.
Kveða stökur, kneyfa vín,
kofans hlýju njóta.
Eiga vinar góðlegt grín,
glaður sofn´a og hrjóta.
Hjálmar Freysteinsson orti þegar Jakob kom úr göngunum:
Þó víst í göngum gaman sé
glasa- og söngvakliður,
meðan hundar hross og fé
hníga örend niður.
Þakka ættum það er satt,
þerra tár af vöngum,
ekki niður dauður datt
Davíð H í göngum.
Prófleysið
Hjálmar Freysteinsson orti þessa og skilja menn eflaust fyrr en skellur í tönnum:
Sjálfur mína gröf ég gróf,
grimm er hún þessi pólitík
betur hefði ég BA próf
í baráttunni í Kálfshamarsvík.
Bændablaðið 11. okt. 2005
Mælt af munni fram
Það er mikið til í þessari vísu Hermanns Jóhannessonar:
Fýsnin er hjá flestum minni
er fjölga árin.
Þá rísa ekki einu sinni
á þeim hárin!
Seðlabankahæli
Hjálmar Freysteinsson yrkir líka um ellina en út frá öðru sjónarhorni:
Þegar hárin gerast grá
og glöp í auknu mæli,
sumir eru sendir á
Seðlabankahæli.
Kerling ára hrellir
Áfram er ort um ellina og Þórir Jónsson sendi þetta inn á Leir:
Mér varð hugsað til þess um daginn þegar umræðan var öll um skalla og hár að ég er sjálfur farinn að láta aðeins á sjá hvað það varðar.
Þunnur fjári, gerist grár
gugginn hárin fellir.
Brunnur gárast kænsku klár
kelling ára hrellir.
Hvað sagt er
Friðrik Steingrímsson hefur rétt fyrir sér í þessari vísu:
Fáar mundu bögur birtast
bragsins gaman niður lagt,
ef að þeir sem alltaf fyrtast
ættu að ráða hvað er sagt.
Alldjúp lægð
Þessi vísa er eftir Egil Jónasson frá Húsavík og er ort um hjónin Teresíu Guðmundsson og Barða Guðmundsson sem bæði voru veðurfræðingar. Tilefnið mun hafa verið að þau spáðu stormi dögum saman en það vindaði ekkert. Vísan er svona:
Að veðurspá vinna þau bæði
og veðrið er oftast með hægð.
Hann er með háþrýstisvæði
hún er með alldjúpa lægð.
Fékk ekki að kjósa
Þegar Kristinn H. Gunnarsson fékk ekki að kjósa á fundi framsóknarkvenna á Ísafirði orti Hjálmar Freysteinsson:
Vífnin er komin á varasamt stig,
varla er það öðru að kenna,
ef Kristinn langar að leggja undir sig
Landsamtök framsóknarkvenna.
Að spila á spil
Þessi vísa Davíðs Hjálmars Haraldssonar þarfnast ekki skýringa:
Ekkert misjafnt undir býr
eða hvað mun sanna
þótt stundum hittist strákar þrír
hjá Styrmi og spili Manna?
Hjálmar Freysteinsson orti um sama efni:
Hreinn og fægður hátt og lágt,
hann þó lasti níðingar,
öllum þeim sem eiga bágt
útvegar hann þýðingar.
Bændablaðið 25. okt. 2005
Mælt af munni fram
Allnokkuð var ort um Davíð Oddsson, Seðlabankann og formannsskiptin á Leirnum.
Brennivín að vörum
Ekki veit ég hvort kalla á þessa gömlu vísu haustvísu eða brennivínsvísu. Því miður veit ég ekki hver höfundurinn er en Þórir Jónsson sendi hana á Leir og vísan er vel gerð:
Næðings pín ef nístir hart
og nepjan hvín í hjörum
æ mér hlýnar, berist bjart
brennivín að vörum.
Skemmtilegt form
Vísur eins og þessi, sem er sögð vera eftir Tómas Guðmundsson og er vel kunn, eru skemmtilegar formsins vegna. Svona er hún bara eins og venjuleg setning:
Ég er eins og eftir loftárás það er lygilegt að ég sé ennþá oftast á fylliríi.
En svo:
Ég er eins og eftir loft-
árás það er lygi-
legt að ég sé ennþá oft-
ast á fylliríi.
Sömuleiðis þessi:
Sýslumaður segir það séu velborgandi fimmtán krónur fyrir að fara að Sævarlandi.
Sýslumaður segir það
séu velborgandi,
fimmtán krónur fyrir að
fara að Sævarlandi.
Bændablaðið 8. nóv. 2005
Sótt og varist
Hreiðar Karlsson setti þetta á Leirinn:
Oft með pyngju fer hann flott,
fljóðin syngur kringum.
Er með hringað upprétt skott,
arf frá Þingeyingum.
Þannig segir sagan að Baldur Eiríksson frá Dvergsstöðum hafi ort um Gísla Konráðsson, þegar þeir voru ungir menn, Baldur þó líklega eldri. Gísli svaraði fyrir sig:
Þingeysk snilli og þelið gott
þarf ei tyllibóta.
Né láta illa lagað skott
lafa milli fóta.
Að eiga bágt
Hjálmar Freysteinsson orti þessa vísu þegar Baugsmálið stóð sem hæst:
Styrmir sagði og stundi lágt:
Strit er þessi vinna.
Öllum þeim sem eiga bágt
er mér gert að sinna.
Hákon Aðalsteinsson orti þetta á sama tíma:
Jónína með hýrri há
hristi björtu lokkana.
Hafði aldrei hatað þá
helvítis drullusokkana.
Eins og menn muna var skipaður sérstakur saksóknari í Baugsmálinu og þá orti Hjálmar Freysteinsson:
Nú vantar einhvern til að taka af skarið,
traustan mann er hlutlaus getur staðið,
einhvern sem hefur aldrei í Bónus farið
og ekki hefur lesið Fréttablaðið.
Dýrðarsaga
Sigurður Ingólfsson orti daginn eftir að Davíð Oddsson lét af ráðherradómi:
Nú er lag í lundu mér,
lítil baga kyrjuð,
fyrsta dag án Davíðs er
dýrðarsaga byrjuð.
Kristján Bersi Ólafsson orti af sama tilefni:
Um það ég ekkert segi
hvort annað sé hinu réttara.
En á Davíðslausum degi
drögum við andann léttara.
Djarfir menn
Davíð Hjálmar Haraldsson orti þegar rjúpnaveiðin hófst á ný:
Drepa rjúpu djarfir menn,
drjúgt í malinn láta.
Í humáttina halda senn
hjálparsveitir skáta.
Góður botn
Ragnar Ingi Aðalsteinsson bjó til þennan fyrripart:
Oft er lífið gramt mér gerði
gladdi vonarröðull bjartur.
Og botnaði svo sjálfur:
Borin von að botninn verði
betri en þessi fyrripartur.
Bændablaðið 22. nóv. 2005
Mælt af munni fram
Teitur Hartmann var snilldar hagyrðingur. Hann var eitt sinn beðinn um að yrkja vísu og skrifa í afmælisbók. Hann skrifaði þennan texta í bókina:
Þess vildi ég óska að Ása gæti
fengið maka ef hún þráir það þá
mun vaxa gengið?
Þá benti einhver á að þetta væri engin vísa. Sagðist Teitur þá að hann skyldu bara breyta textanum í vísu:
Þess vildi ég óska að
Ása gæti fengið
maka ef hún þráir það
þá mun vaxa gengið.
Fyllirí með prestinum
Teitur var húsamálari og þótti dálítið drykkfelldur. Eitt sinn var hann að mála hús bæjarfógeta sem var alger bindindismaður. Kom maður þar að sem ætlaði að sækja peninga til fógetans sem reyndist ekki vera við. Maðurinn spurði Teit hvort hann vissi hvar fógetinn væri og hann svaraði:
Enga muntu aura fá
una verður frestinum.
Fógetinn er farinn á
fyllirí með prestinum.
Ef menn vökvun enga fá:
Ef menn vökvun enga fá
er í vændum dauði
maður lifir ekki á
einu saman brauði.
Flaskan hún er fótakefli:
Þótt ég fari á fyllirí
og fái skelli
stend ég alltaf upp á ný
og í mig helli.
Flaskan hún er fótakefli
flestum þeim er hana tæma.
Vín er mannsins ofurefli
eftir sjálfum mér að dæma.
Garðarolla
Eitt sinn voru uppi miklar deilur í Neskaupstað vegna kinda sem gengu lausar og sóttu í garða hjá fólki og átu blómin og fleira. Tveir menn deildu afar hart út af þessu í héraðsfréttablaðinu. Annar vildi banna lausagönguna en hinn ekki. Sá sem hélt með kindunum sagði í pistli ,,að sauðkindin væri milliliður milli mannsins og gróðursins.? Þá varð þessi vísa til en höfundur var Sverrir Jónsson prentari:
Garðarolla mér leggur lið
í lífsbjargarviðleitni minni.
Hún breytir í hrútspunga, blóðmör og svið
blómaræktinni þinni.
Og þá fór sem fór
Einar Sveinn Frímann var góður hagyrðingur sem bjó í Neskaupstað eftir að hafa verið farandkennari á Héraði. Hann orti:
Elskið alla menn kvað mannsins sonur
mönnum þótti bónin nokkuð stór
en fjandinn sagði elskið allar konur
og þá fór sem fór.
Orkulaus
Pétur Stefánsson orti og tilefnið er augljóst:
Í Framsókn virðist flest á haus,
flokksins dvínar von,
fyrst er orðinn orkulaus
Alfreð Þorsteinsson.
Fálkar í frystikistum
Hjálmar Freysteinsson sendi Húsvíkingum sérstakar kveðjur með þessari vísu og tilefnið skilja sennilega allir:
Húsvíkingar harla drjúga
hafa tekjuvon í því
að iðulega fálkar fljúga
frystikistur þeirra í.
Bændablaðið 13. des. 2005